چگونه ابراز وجود کنیم ؟

اگر در بیشتر مواقع مجبور می شوید با دیگران همفکر و هم رای شوید . ابراز عقیده و نه گفتن برایتان مشکل است . نمی توانید احساسات واقعی خود را براحتی و صادقانه بیان کنید . گاه چنان کنترل خود را از دست می دهید که نسبت به دیگران پرخاشگری می کنید . از خودتان بدتان می آید چون آن طور که دوست دارید رفتار نمی کنید و .... پس شما از مهارت ابراز وجود بی بهره اید .

ابراز وجود یا جرأت مندی :

ما بتوانیم عقاید ، احساسات و خواسته های خود را بدون تجاوز به حقوق دیگران بیان کنیم . یعنی بدون احساس ترس و اضطراب و توهین و بی احترامی به دیگران طبق علاقه خود عمل کنیم .

تفاوت ابراز وجود و پرخاشگری :

پرخاشگری ، ابراز خود و یا رسیدن به هدف و خواسته ای با نیت توهین و تحقیر دیگری می باشد .

در حالت های بدنی و ظاهرمان :

تماس چشمی مستقیم برقرار کنیم . وضع بدنی مناسب و استواری به خود بگیریم حالت چهره امان متناسب با پیام باشد . اگر از کاری امتناع می کنیم لبخند نزنیم . با آهنگ مناسب صحبت کنیم ( نه خیلی ملایم و نه خیلی بلند )

در گفتارمان :

الف) حرف و خواسته امان را به طور مستقیم و صریح و بدون واسطه بزنیم . مثال :لطفا صدای رادیو را کم کنید .

ب) به جای انتقاد از دیگری از رفتاری که منجر به ناراحتی ما شده صحبت کنیم . مثال : به جای گفتن : تو آدم بی ملاحظه ای هستی .

بگوییم : دوست دارم به موقع بیایی .

ج: در بیان احساساتمان از من استفاده کنیم : مثال : به جای (تو هیچ وقت به من توجه نمی کنی ) بگوییم : من انتظار دارم به حرف هایم گوش بدهی .) نه گفتن را تمرین کنیم .

نکات مهم در نه گفتن :

ابتدا از موضع خود مطمئن شویم که می خواهیم بله بگوییم یا خیر .

دلیل روشن و کوتاهی برای امتنان خود بیاوریم .

سعی کنیم هنگام نه گفتن از ژست های بدنی مناسب آن هم استفاده کنیم ( سرمان را به نشانه نفی تکان دهیم )

هنگام نه گفتن به احساسات فرد مقابل هم توجه کنیم بطور مثال بگوییم می دانم که از من دلخور شدی .

اگر نمی خواهیم با تقاضای اصلی فرد موافقت کنیم ولی مایل هستیم به او کمک کنیم ، دست به مصالحه بزنیم .

مثال : من نمی توانم ماشینم رو بهت قرض بدم اما می تونم شما رو به مقصد برسونم .

اگر علی رغم گفتن نه ، فرد بر خواسته اش پا فشاری کرد : -همان دلیل قبلی را تکرار می کنیم ، بدون کوچکترین تغییر یا توضیح اضافی .

-جمله امان را با صدایی ملایم و آرام می گوییم . –نسبت به او بی توجه می شویم . – سکوت می کنیم ( در ارتباط تلفنی ) – بیش از اصرار طرف مقابل بر خواسته اش ما بر نه خود پافشاری می کنیم . – احساس گناه جایی ندارد . ما نمی توانیم همه را خشنود نگه داریم یا حلال مشکلات همه شویم .

در رفتارمان :

خواسته ها ، انتظارات و حقوق شخصی امان را مشخص کنیم . – احساساتمان را بشناسیم تا بتوانیم در موقعیت های ویژه آنها را به کار گیریم :

- در مورد نوع فکر و رفتار دیگران نسبت به خودمان پیش داوری نکرده و حدس و گمان نزنیم .

- به جای ستایش و ارزیابی دیگران ، آنها را به خاطر رفتار و کارهایشان تایید کنیم .

- از طعنه و کنایه زدن به دیگران خودداری کنیم . – پس از صحبت هایمان از طرف مقابل باز خورد بگیریم ( حرفهایم روشن است ؟ )

- نسبت به رفتار ها و حرفهای پرخاشگرانه و توهین آمیز ، بی توجهی انتخابی داشته باشیم :

بی توجهی انتخابی را چگونه باید عملی کرد ؟

* برای اثبات نادرستی رفتارشان با آنها بحث نکنیم .

* جوابشان را ندهیم .

* تماس چشمی را قطع کنیم و لبخند نزنیم .

* کار قبلی امان را ادامه داده و یا کاری را شروع کنیم .

* به شکل موقت کناره گیری کنیم . وقتی دونفر بدلیل خستگی و گرفتاری قادر به بر آورده کردن نیاز های یکدیگر نمی باشند ، به جای در گیری و مشا جره ، بهتر است برای مدتی از هم کناره گیری نمایند . البته از نظر فیزیکی کنار هم هستند .ولی کاری به کار هم ندارند . در واقع این پیام را به هم می دهند :

(ما قبل از آنکه به طور مثبت کنار هم باشیم به یک تنهایی موقت نیاز داریم )